Romantyczka

To nie mój świat,
nie moje życie.
Zgubiłam się gdzieś na zakręcie,
wybrałam złą drogę
i cudze życie.
Obcy ludzie, dookoła
i słowa.
Których nie rozumem.
Zraniona, schowana
w ślicznej skorupie.
Ale to nie ja, nie mój świat.
Ukradkiem ocieram łzy,
mają tak słony smak.
Dlaczego nie powiesz nic?
Ucieknijmy stąd razem, tylko we dwoje.
Tam gdzie nie znajdzie nas nikt.
A ty dalej nic, niema cisza.
Dlaczego nic nie słyszę?
A teraz idź,
i już nie wracaj.
Zostaw mnie samą, po raz kolejny.
Ale już nie wracaj, nigdy.
Chce zostać sama w ciemnym pokoju i
po raz kolejny układać plan.
Plan życia.
Który znowu nie wypali.
Kolejna porażka.
Cios w samo serce,
znowu się odsłaniam.
Nie chcę cię w moim życiu.
Ale nie można żyć bez
serca.
Bez swojej duszy.
Bo tych co nie mają serca,
nic już nigdy nie wzruszy.
Stać się lalką,
z pustymi oczami.
Która nie wyrazi uczuć
żadnym słowami.

Tagi: moje wiersze