Romantyczka

To nie mój świat,
nie moje życie.
Zgubiłam się gdzieś na zakręcie,
wybrałam złą drogę
i cudze życie.
Obcy ludzie, dookoła
i słowa.
Których nie rozumem.
Zraniona, schowana
w ślicznej skorupie.
Ale to nie ja, nie mój świat.
Ukradkiem ocieram łzy,
mają tak słony smak.
Dlaczego nie powiesz nic?
Ucieknijmy stąd razem, tylko we dwoje.
Tam gdzie nie znajdzie nas nikt.
A ty dalej nic, niema cisza.
Dlaczego nic nie słyszę?
A teraz idź,
i już nie wracaj.
Zostaw mnie samą, po raz kolejny.
Ale już nie wracaj, nigdy.
Chce zostać sama w ciemnym pokoju i
po raz kolejny układać plan.
Plan życia.
Który znowu nie wypali.
Kolejna porażka.
Cios w samo serce,
znowu się odsłaniam.
Nie chcę cię w moim życiu.
Ale nie można żyć bez
serca.
Bez swojej duszy.
Bo tych co nie mają serca,
nic już nigdy nie wzruszy.
Stać się lalką,
z pustymi oczami.
Która nie wyrazi uczuć
żadnym słowami.

Nasz kolejny dzień,
powtórka z poprzedniego.
Te same uśmiechy,
te same słowa.
Z których nie da się nic zbudować.
Ten niewidzialny mur,
pomiędzy nami.
Niema cisza naznaczona niepotrzebnymi słowami.
To coś między nami,
co zniknęło.
Tylko czemu nie próbowaliśmy tego zatrzymać?
To nie dlatego, że nie widzieliśmy.
Po prostu samotności nie chcieliśmy,
miłość zniknęła.
A przyzwyczajenie pozostało.
Żadne z nas nie chciało mojego płaczu.
Ale to się zdarzyło.
Nasza miłość jak kryształowa kula
roztrzaskała się.
Milion kawałków
i nie było już z czego zbierać.
Czerwone oczy zapuchnięte
od płaczu.
Cierpienie i samotność.
Szarobury smutek.
Tyle lat razem i
to się skończyło.
Wspólne wieczory,
noce i poranki.
Smutki i radości .
Życie było bajką, ale bajki
nie istnieją.
Ale były też złe chwil.
Kłamstwa, kłótnie i morze łez.
A teraz koniec.

Nadchodzi Nowy Rok ;) Więc chciałabym życzyć wszystkim wszystkiego najlepszego!! ;***
Mam nadzieję, że spodoba się wam mój nowy styl, który zaczęłam tworzyć ;) Jak chcesz nie czytaj, nikt ci nie każe ;P Ale jak czytasz i ci się podoba to komentuj! <333
No to chyba tyle, czas goni.

Pozdrawiam Judi0215

Moje serce zabiło szybciej,
gdy cię zobaczyłam.
Wiedziałam, że musisz być mój.
Ale nie byłeś,
nawet mnie nie dostrzegłeś,
nie zobaczyłeś.
Zawiodłam się na sobie, zamknęłam wtedy serce.
Postanowiłam, że nie zakocham
się nigdy więcej.
Ale żal miną i przyszła znowu wiosna.
Znowu byłam zakochana i
taka radosna.
Nadszedł poranek, gdy oczy otworzyłam
i o tobie nie pomyślałam,
nawet się nie zasmuciłam.
Dlaczego tak było?
Bo nigdy mnie w twoim sercu nie było,
po prostu zapomniałam,
z pamięci cię wymazałam.
A teraz gdy jestem z nim,
wreszcie mogę być sobą.
Patrzysz na mnie z uśmiecham
jakbyś czegoś żałował.
Ja niczego nie żałuje.
Żyje dniem,
kocham go
i piszę.
Znalazłam miłość,
dobrze, że nie w twoich ramionach.
Wtedy byłabym zupełnie zagubiona.
Stałabym na granicy snu
i rzeczywistości.
Byłby smutek i morze niepewności.
Moje życie potoczyło się inaczej,
wciąż będę szukała miłości.
Byleś pierwszy, ale nie ostatni.
Nigdy nie tracę z oczu rzeczywistości,
rozpędzam mgle by nie trafić na
krawędzi przepaści.
To koniec tej historii.
Czy teraz żałujesz?
Czy wyobrażasz nas sobie razem?
Ja nie mogę,
jestem z zupełnie innej bajki.
Ja i ty, dwa elementy z różnej układanki.
Nigdy nie powinniśmy być razem.
Dalej będę szukać siebie
i o miłości pisać.
Taka jestem i nic tego nie zmieni.

A gdy będzie mnie bolało serce,
przyjdziesz do mnie z miłością całego świata.
Weźmiesz w ramiona.
Nie będę zlękniona.
Nie poczuje bólu,
będziesz moim najsłodszym lekarstwem,
moją najlepszą pociechą.
Nie będę już sama, zawsze będziesz ze mną.
Uśmierzysz ból serca,
pokarzesz jak kochać.
Będziesz moją miłością,
moim szczęściem,
życiem.
Bo nigdy nie miałeś nic do powiedzenia.
To był los, ślepe przeznaczenie.
Nie mogliśmy być oddzielnie,
musieliśmy być razem.
Ale nic nie trwa wiecznie.
Wspólne dni, tygodnie, miesiące
i lata.
Melodia miłości wpleciona w moje włosy.
Jak cienka nić życia tak
nagle przerwana.
Bez ciebie szczęście umarło.
Zabrakło mi siły.
Zniknąłeś razem z
ostatnim śniegiem.
Zostały zdjęcia i
twój zapach na poduszce.
Uśmiech zastygły na kartce
papieru.
Moje palce bez twoich,
były takie samotne.
Ale wiedziałam, że kiedyś
znowu odnajdziemy siebie.
Może w drugim życiu, w następnym istnieniu.
Najlepszymi słowami, było milczenie.
Ale gdy dopadło mnie zapomnienie,
twoja postać się zamazała.
Teraz nie wiem czy ten czas
spędzony razem.
To były całe lata.
Czy ta miłość to złudzenie.
Teraz już nic nie wiem,
tylko to, że śmierć
odebrała mi ciebie.

Cóż to ostatnia aktualizacja mojego bloga w tym roku. Dodaje wiersze (najnowsze) i się zmywam ;)

kocham cię,
kocham.
Czy słyszysz??
Kocham!
nie oddalaj się,
nie będę mogła złapać się za rękę.
a ty ,
odejdziesz bez emocji.
wołam coraz ciszej,
kocham cię,
kocham.
ale ty chyba nie słyszysz.

kim jesteś?
lepszą wersją mnie?
nie odpowiadasz tak,
ani nie
kim jesteś?
moim alterego?
pytam, a ty nie odpowiadasz...
dlaczego?
dlaczego??

Ładne słowa nic nie znaczą.
Bez szczerości,
bez szacunku
i miłości.
Ładne słowa nic nie znaczą.
Są jak czarne kruki.
Nic nie mówią, tylko kraczą.

koniec imprezy, zgasły już światła
nie jesteś już gwiazdą, twój blsak przygasa.
Nic nie trwa wiecznie, wciąż jesteś młody i głupi.
Jedyna szansa żeby się zmienić, odeszła i już nie wróci.
cisza. zgasły światła. koniec zabawy.

Wszędzie tyle miłości,
tyle do kochania.
ja nie kocham nikogo,
to za trudne.
To za trudne dla mnie,
okazywać uczucia.
Boje się, że gdy pokocham stracę wszystko co mam.
Moją wolność.

Codziennie zmieniam się,
Z dnia na dzień coraz bardziej.
Może pewnego ranka już nie zobaczę siebie w lustrze, tej dawnej.
Ta dziewczyna wiecznie roześmiana, gdzieś zniknęła.
Teraz smutne oczy mówią mi wszystko,
nie ma już tego co było.
Jest tylko to co zostało.
Ona.

ten wiersz chciałabym zadedykować pewnej osobie, dzięki której mam siłę pisać nowe wiersze.
powiem to co zawsze:
Kocham cię.
Chociaż ja już dla ciebie nie istnieje.


To nieprawda, nie prawda.
Wszyscy kłamią.
Nie chce w to wierzyć, to boli.
Moje serce nie wytrzyma,
umrze.
A ja zostanę bez serca.
Wszystko przez ciebie,
przez twoją miłość, której nie było.
Zachowujesz się tak jakby nic się nie zdarzyło.
A ja,
czekam.

Nie istniejesz już dla mnie,
jesteś nikim.
Zwykłym człowiekiem nieznajomym spotkanym przypadkiem.
Nie będę trwała przy tym uczuciu,
bo już go nie ma.
Zostałam ja sama
i ty sam.
Koniec kochania.

Z każdą kolejną łzą, tracę część siebie.
Mniejszą czy większą, co za różnica.
Zawsze to samo, zawsze coś tracę.
Muszę się z tym pogodzić, bo los mi już tak życie zaplanował.
Jestem codziennie nikim, wciąż tak samo.
I tak już chyba zostanie.

Nie powtarzaj więcej:
zawsze będę przy tobie.
Nie obiecuj, że wszystko będzie dobrze.
Jestem zmęczona twoimi obietnicami,
nie wierzę w to co mówisz.
Nie będę płakać,
to nie w moim stylu.
Chcę wydostać się z tego świata, nie do życia.
Wszyscy przeciwko mnie,
nie ma już nikogo kto by mi pomógł...

Bez ciebie nie mam nic,
nie będę mogła żyć.
Chciałabym abyś był wciąż przy mnie,
nigdzie nie odchodził.
Ty i ja, serca dwa,
spragnione miłości.
Cały świat dyktuje nam co mamy czuć.
I wciąż to samo,
ukrywamy się w ciemności.
Potrzebuję cię, twojej czułości,
nie zniosę samotności...

Wszyscy mi mówili:
Tylko się nie zakochaj,
nie warto.
Jesteś dla niego nikim,
zwykłą lalką.
Ale ja nie, na przekór światu.
Kocham go wciąż, nieprzerwanie.
Rano, wieczorem i w nocy.
Pragnę twojego uśmiechu, czułości.
A może wszyscy mają rację, tylko ja głupia.
Dalej wierzę w prawdziwą miłość...

Brak natchnienia,
cisza w głowie.
Tak się czuję czasami,
dniami i nocami.
Nie wiem co napisać, naskrobać.
Tak po prostu nie wiem, nie wiem.
To co czuję przelewam na papier,
ale słowa czasem nie wystarczają,
chcę wyrazić coś więcej.

Ten wiersz chce zadedykować pewnej wyjątkowej osobie. Powiem tylko tyle: Kocham cię. Z dnia na dzień co raz bardziej.

Sam, samotny stoisz nad przepaścią.
Nikt nie poda ci ręki,
nikt nie uratuje.
Już nie zawrócisz z tej drogi,
którą wybrałeś.
Nie wiesz dlaczego,
co się stało.
A przecież było tak dobrze,
a przecież miałeś przyjaciela.
ale on cię opuścił,
już cię nie zna.
Zostałeś bez nikogo.
Teraz może żałujesz,
ale żal nic nie zmieni.
Musisz pogodzić się z tym,
że straciłeś wszystkich tej jesieni.